WaSP: در نبرد برای استانداردها

استاندارد

این متن ترجمه بخش Mission از سایت Web Standards Project است.

کنسرسیوم جهانی وب (W3C)، همراه سایر گروه‌ها و بدنه‌های استاندارد، فناوری‌هایی برای ایجاد و تفسیر محتوای تحت وب پایه‌گذاری کرده است. این فناوری‌ها، که ما آنها را «استانداردهای وب» می‌خوانیم، با دقت طراحی شده‌اند تا بزرگترین فایده را به بیشترین تعداد کاربران وب برسانند در حالی‌که زیست‌پذیری هر سند منتشر شده در وب را در طولانی مدت تضمین می‌کنند. لطفا برای جزییات ستون کناری را ببینید.

طراحی و ساخت با این استانداردها تولید را ساده‌تر کرده و هزینه آن را کاهش می‌دهد، در حالی‌که سایت‌هایی تحویل میدهد که برای افراد بیشتری قابل دسترسی است و انواع بیشتری از دستگاه‌های اینترنتی را پشتیبانی میکند. سایت‌هایی که در این مسیر توسعه یافته باشند کماکان کارایی خود را به درستی ادامه می‌دهند در حالی‌که مرورگرهای رومیزی تکامل می‌یابند و تجهیزات اینترنتی جدید به بازار می‌آیند.

بسیار سر راست و معقول به نظر می‌رسد، پس مشکل کجاست؟ چرا یک پروژه استانداردهای وب وجود دارد؟

مشکل

اگرچه عمده سازندگان مرورگرها از زمان تشکیل W3C در ایجاد استانداردهای وب نقش داشتند، برای سال‌های بسیار تطابق با استانداردها رعایت نشد. با انتشار مرورگرهایی که در پشتیبانی یکسان از استانداردها ناموفق بودند، تولیدکنندگان بدون آن‌که نیاز باشد، وب را تکه تکه کردند، که به طراحان، توسعه‌دهندگان، کاربران و حرفه‌های مشابه آسیب وارد کردند.

فقدان پشتیبانی یکسان برای استانداردهای کلیدی W3C مصرف‌کنندگان را ناامید رها کرد: وقتی‌که از مرورگر «نادرست» استفاده می‌کردند، بسیاری نمی‌توانستند محتوا را مشاهده کنند یا تراکنش‌های مورد نظرشان را انجام دهند. در میان آنها بیشترین آسیب‌دیدگانِ مکرر افراد ناتوان یا با نیازهای خاص بودند.

سرگردانی‌ها و هزینه‌ها

در همان ایام، فقدان پشتیبانی یکسان استانداردهای کلیدی W3C طراحان، توسعه‌دهندگان و مالکان سایت‌ها را در یک سردرگمی وحشتناک رها کرد: آیا می‌توانستند از عهده‌ی پیاده‌کردن چندین نسخه از هر صفحه وب برآیند به این منظور که مرورگرهای ناسازگار را همساز کنند؟ اگر نه، از کدام مرورگر باید غافل شوند، و چند میلیون بازدیدکننده بالقوه را می‌خواهند پس بزنند؟ در هر دو راه، هزینه بیش از حد زیاد بود، هنوز هم هست.

بازار از هم گسیخته مرورگرها حداقل ۲۵٪ به هزینه توسعه همه سایت‌ها افزود. بخاطر نبود بودجه، بسیاری از توسعه‌دهندگان سایت‌هایی ارایه دادند که مانع مشتری‌های بالقوه می‌شدند. بسیاری از توسعه‌دهندگانی که استانداردها را می‌شناختند هیچ امتیازی در توسعه سایت‌هایی برای مرورگرهایی که آنها را پشتیبانی نمی‌کرند ندیدند. دیگران استانداردها را اندک می‌شناختند یا اصلا نمی‌شناختند—و بسیاری هنوز نمی‌شناسند، شامل آنهایی در بنگاه‌های چند میلیون دلاری که به نظر میرسد ASP، جاوا، Flash MX و .Net را فهمیده‌اند، هنوز تقریبا هیچ چیزی از نشانه‌گذاری ساختاری و معنایی، شیوه نامه‌ها و اهمیت جداسازی ساختار از نمایش نمی‌فهمند.

بعضی طراحان، که با ناسازگاری مرورگر به مانع خورده بودند، عمدا همه به جز قدیمی‌ترین و فراگیرترین فناوری‌های وب را از سایت‌هایشان کنار گذاشتند. چنین سایت‌هایی اغلب در کارایی در همه‌ی مرورگرهای رومیزی موفق بودند، اما به قیمت کاربری و جاذبه‌ی مصرفی محدود.

دیگران بر ویرایشگرهای بصری و ابزار انتشار تکیه کردند تا چندین لایه از کد و نشانه‌گذاری که برای خصوصیات مرورگرهای محبوب گوناگون بهینه‌شده بودند تولید کنند. این پول را به همان نسبت پهنای‌باند به هدر داد، و اغلب سایت‌هایی تولید شد که در نسل بعدی مرورگرها از کار باز ایستاد (و هرگز اصلا در مرورگرهای جایگزین یا تجهیزات، از صفحه‌خوانها گرفته تا Lynx تا دستگاه‌های جیبی تا مروگرهای کمتر محبوب مانند Opera کار نکردند). وب مملو از زباله شده با جنازه‌ی سایت‌هایی که زمانی جذاب بودند و نمی‌توانند در تجهیزات یا مرورگرهای معاصر کارایی داشته باشند، چنان سایت‌هایی هنوز هر روزه در حال ایجاد هستند که موضوع را وخیم‌تر می‌کند.
به خواندن ادامه دهید